Familie Reizen

Paris, je ‘t aime

18 april 2012 – 12:12

Ik ben nog maar één keer in mijn leven in Parijs geweest, maar dat was gelukkig wel meteen een bezoek van zes dagen lang. En voor mijn part hadden er dat gerust twaalf mogen zijn. Net zoals miljoenen andere mensen heb ook ik mijn hart aan Parijs verloren, en ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat na dit weekend die liefde nog veel heviger door mijn lijf zal stromen. Ik weet nú al dat ik er met pijn in het hart ga vertrekken, en dat zodra ik thuiskom, ik aan Karsten zijn oren ga zagen om ook een keertje met hem te gaan. Dat laatste doe ik nu zelfs al, go figure.

Dat eerste bezoek aan Parijs was met de hogeschool, al was het absoluut géén typische schoolreis waarbij we braafjes in de rij moest volgen. Integendeel. De hele week bestond uit allerlei individuele opdrachten en interviews, waarbij we vaak op eigen houtje door de stad trokken. Helemaal alleen. En dat vond ik ge-wel-dig.

Ik ben er zeker van dat ik op plaatsen ben geweest waar tachtig procent van de toeristen nooit komt. De meest pittoreske plaatsjes, maar soms ook de minder mooie. Zo herinner ik mij nog levendig hoe ik in mijn uppie op zoek ging naar kleine boekenwinkels voor een reportage, en hoe ik daarbij door smalle straatjes huppelde, pauzerend bij een bakkerijtje, om een aardbeientaartje te kopen. Dat ik op at met een geweldig zicht op de Eifeltoren. Of hoe ik helemaal alleen ‘s avonds op een bateaux mouche zat, en ik door de kapitein werd getrakteerd op een heus diner. Ook top was de wandeling door Le Marais met Parisien d’un jour, Parisien toujours. En het concert van Zita Swoon. En het bezoek aan de redactie van Le Monde. En, en, en, … Zelfs de niet zo fraaie wijken (en dat druk ik nog zachtjes uit) hadden zijn charmes, want het is en blijft Parijs.

Spreekt voor zich dat ik niet kan wachten om vrijdagmorgen de bus in te stappen en te vertrekken. Dit keer ga ik met mijn mama, op een perfect georganiseerde trip. Compleet anders dan de vorige reis, dus, en een stuk meer toeristisch. Maar als je bedenkt dat ik die vorige keer niet in de buurt van de Montmartre ben geweest wegens tijdsgebrek, en dat ik de Notre Dame enkel van ver heb gezien, dan begrijp je dat ik daar niet veel mee inzit. Integendeel. Laat die monumenten maar komen!

Staat (ongeveer) op het programma:

Lees meer… »

Tags: | Permalink | Reacties (3)
Leven

Stop de tijd!

4 april 2012 – 11:33

Zo, dat ging even danig fout met die Wijvenweek, en met de weken daarna. Wat precies? Het leven, I guess. Het busongeval in Zwitserland blies me nogal van mijn sokken (lees: zin in Wijvenweek was weg), maar ook toen dat een beetje was gaan liggen, kon ik het niet opbrengen om me achter In Het Wilde Weg te zetten. Niet dat ik het beu ben, absoluut niet, maar er gebeurt simpelweg zoveel, dat er bitter weinig vrije tijd overschiet. Die ik eerlijk gezegd liever invul met Karsten, familie, vrienden, boeken, dvd’s, of soms helemaal *niks*. En dat lijkt er de komende weken niet op te beteren. Laten we de lijstjes nog eens boven halen.

Te gebeuren:

- Deze vrijdag vertrek ik tot en met maandag met een vriendengroep naar La-Roche-en-Ardenne, waar we een groot huis hebben gehuurd. Spreekt voor zich dat ik daar ontzettend veel zin in heb! En 0,0 tijd om te bloggen.

- Volgend weekend werk ik zowel zaterdag als zondag van 7 tot 15 uur. En ik kan u vertellen, na zo’n shift, duwt ge uw laptop liefst in het donkerste hoekske van de kamer.

- Het weekend dáárna, vrijdag 20, zaterdag 21 en zondag 22 april, gaan mama en ik een weekendje naar Parijs. Een tripje waar ik enorm, enorm, enorm naar uitkijk!

En dan is het alweer eind april. Tussendoor wordt er uiteraard gewerkt, en niet weinig ook. GoedNieuwsKrant, Hyperlokaal, Regio, de website, het magazine Sjiek: ik verveel mij op de redactie geen moment.

Komt ook nog eens bij dat mijn ouders begin juni een groot feest geven voor hun 25-jarig jubileum, en Ann zou Ann niet zijn als ze daar niet heel veel tralala van zou maken.

Oh, en ik wil een nieuwe, frisse, fruitige lentelay-out.

Gebeurd (om jullie toch een beetje een gedacht van de afgelopen weken te geven):

- Hier konden jullie nog lezen hoe Karsten en ik bij mij thuis boven zouden intrekken, ondertussen is dat allemaal achter de rug. Dat heeft héél wat voeten in de aarde gehad, vooral wanneer het op meubels kiezen aankwam. Om nog maar te zwijgen van die meubels in elkaar te steken. Februari en maart hebben grotendeels in het teken van deze verhuis gestaan. Het enige wat nu nog moet gebeuren, is het vullen van de fotokadertjes. Zodra alles helemaal spic ‘n span is, zorg ik voor wat sfeerfoto’s.

- Ondertussen zijn zowel de eerste vriendinnen als de schoonouders een kijkje komen nemen naar ons ‘appartementje’. En het lijkt mij goedgekeurd. Yes!

- Vorige week woensdag gingen mama en ik naar de balletvoorstelling Het Zwanenmeer van het Russische St. Petersburg Ballet. Mindblowing, echt waar. Ook hierover later meer!

- Karsten en ik boekten onze vakantie: het laatste weekend van juli vertrekken we een weekje naar Oostenrijk, waar we een appartementje hebben gehuurd. Tijd om opnieuw aan die conditie te werken, me dunkt.

- Wandelingen, shoppen, bioscoopbezoekjes: allemaal heel leuk, maar neemt allemaal veel tijd in beslag.

- Had ik al gezegd dat er vooral heel, heel veel gewerkt is?

Conclusie:

Vanaf nu 30 in plaats van 24 uren in een dag, anyone? En ook: hoe doen andere bloggers dat toch, werken, leven, slapen en schrijven tegelijk?!

Permalink | Reactie (1)
Wijvenweek 2012

Wijvenweek, 3: Moh, kijkt nu. We zitten hier met een mening.

14 maart 2012 – 10:15

Gisteren had ik er echt zin in om alle Wijvenblogs van vandaag te lezen. Over meningen, phoe, dat beloofde pittig te worden! Die van mij stond overigens al klaar, ik moest de tekst alleen vandaag nog even nalezen.

Maar na deze morgen wakker te zijn geworden met dat vreselijke nieuws over het busongeluk in Zwitserland, lijkt die tekst nog weinig zin te hebben. En zo banaal, ook. Was ik mij daar gisterenavond zo vurig in aan het opjagen?

Ik denk wel dat ik de inhaaldag van zondag ga gebruiken om het stukje alsnog te posten. Het staat immers klaar, en het is en blijft mijn mening, banaal of niet. Maar laat het vandaag maar zijn.

Tags: , | Permalink | Reacties (4)
Wijvenweek 2012

Wijvenweek, 2: Guilty pleasures en kleine kantjes

13 maart 2012 – 12:13

“Sommige dingen vertelt u tegen vriendinnen, giechelend bij een glas witte wijn, maar ver weg van het internet”, bedachten de Wijvenweekorganisatrices zich. “Behalve vandaag. U beslist natuurlijk zelf hoe ver u gaat, en we weten dat ook maar al te goed: de wereld leest mee en sommige dingen moet de wereld nooit weten. Maar andere zaken houden we misschien voor onszelf terwijl ze eigenlijk niet zo erg zijn. Het voordeel van het toch online te gooien is dat u zich kan verwachten aan een hoop “allez, ik heb dat ook”, en “kind toch, ge moet daar niet mee inzitten” in uw commentaren. En neem het van ons aan: goud waard zo’n dingen.”

Toegegeven: hier is nogal wat twijfelwerk aan vooraf gegaan. Dingen die een mens tegen vriendinnen vertelt, maar niet tegen de rest van de wereld? En een beetje gênant zijn? Dat is een brééd onderwerp, maat. Zo kan ik het bijvoorbeeld hebben over mijn prikkelbaar darmsyndroom dat te pas en vooral te onpas de kop opsteekt, of wat dacht u van mijn momenteel persoonlijke overtuiging dat ik later een slechte mama ga worden? Maar dat zijn gelijk zo’n zware onderwerpen, en morgen staat de discussiedag al op het programma. Ik zal deze ideeën voor een ander keertje bewaren.

Laat ik het maar eens hebben over een karaktertrekje waar menig mensen zich ongetwijfeld in zullen herkennen, zij het in mindere mate. Anderen moeten er misschien dan weer keihard om lachen, of hebben er serieuze bedenkingen bij. Maar laat die dwangbuis gerust zijn, zo erg is ‘t nog allemaal niet.

Anywayz, here it goes: ik, ik ben een bangeschijter. Eentje van de allerbovenste plank.

Ik ben altijd al een angstig persoon geweest, op verschillende vlakken van het leven. Gaande van typische dingen als angst om slecht te presteren, tot een hele grote angst om ‘mijn’ mensen te verliezen: ik ben duidelijk geen persoon die met een ‘we zien wel’-mentaliteit op hakken door het leven paradeert, en des te meer een angsthaas en stresskip maal honderd. Vermoeiend is dat, soms. Zeker op hakken. Maar we gingen het vandaag plezant houden.

Daarom presenteer ik u een ander onderdeeltje van mijn angsten, de meest onnozele variant van ze allemaal: geesten en andere akelige dinges. Tijd voor een lijstje, me dunkt:

Lees meer… »

Tags: , , , , | Permalink | Reacties (17)
Wijvenweek 2012

Wijvenweek, 1: Beautyqueen in het diepst van mijn gedachten

12 maart 2012 – 12:47

Wijvenweek, dus. Eigenlijk was het mijn bedoeling om een inleidend stukje te schrijven, met een beetje uitleg over dit hele roze gebeuren. Maar aangezien het thema dit jaar ‘maskers af’ is, mag ik lekker eerlijk zijn: ik had simpelweg geen greintje energie meer over om gisteren nog een bericht te schrijven. Curieus wat dat wijvengedoe precies inhoudt? Ik verwijs u graag naar de website.

Zo, dan hebben we dat ook weer gehad! Op naar onderwerp één: uiterlijkheden. Of hoe dames Lilith en i. het dagthema omschrijven:

“We beginnen de week luchtig en frivool, zoals wij zelf natuurlijk allemaal zijn op een doorsnee maandag. De eerste dag is het thema namelijk uiterlijkheden. Hoe we er echt uitzien, ‘s ochtends bij het ontwaken, en hoeveel werk en lepe truken we werkelijk nodig hebben om er uit te zien zoals u ons op de trein tegenkomt, een paar uur later. Als ge maar een beetje eerlijk zijt.”

Ochtendritueel

Erg veel tijd besteed ik op een doorsnee werkdag niet aan mijn uiterlijk, wanneer het op make-up en andere crème’kes en poedertjes aankomt. Niet omdat ik een natural beauty ben die geen getut nodig heeft (I wish), maar omdat ik er geen tijd voor heb. “Ahaa, gij zijt zo’n geval dat zo lang als mogelijk in bed blijft liggen, en dan na vijf minuten de deur uitsprint.” Nog niet half! “Maar wat steekt gij ‘s morgens dan allemaal uit?” Enkel en alleen omdat het Wijvenweek is, een kijkje in mijn standaard ochtendschema (ongeveer hé, menschen, ik zit ‘s morgens niet met een chronometer te timen):

06.45 uur: vriendlief staat op
07.00 uur: na een kwartiertje snoozen, kruip ook ik uit bed
07.00 – 07.30 uur: op het gemakje ontbijten met de krant
07.30 uur: afscheid nemen van Karsten (ahja)
07.35 – 07.45 uur: treuzelen in de badkamer, gaande van in de ogen wrijven tot de handdoeken klaarleggen
07.45 – 08.00 uur: douchen (minstens een kwartier, yezz)
08.00 – 08.20 uur: in de weer met mijn haar
08.20 – 08.35 uur: dingetjes als kleren uitkiezen, juwelen, deo en parfum, en andere ditjes en datjes
08.35 – 08.50 uur: de rolluiken optrekken, het bed opmaken, de vuile was naar beneden, dat soort huishoudelijke kwaaltjes
08.50 – 09.00 uur: werktas klaarmaken, jas aan, de deur uit

Conclusie? Ik ben ‘s morgens een taffelaar. Om 7 uur ben ik mijn bed uit, pas twee uur later ben ik vertrekkensklaar. En dat terwijl ik eigenlijk alleen gedoucht heb en mijn haar heb geföhnd, wanneer het op opsmukken aankomt. Als ik een beetje gas zou geven, zou ik met gemak nog een laagje plamuur op mijn gezicht kunnen smeren, want eerlijk: eigenlijk kan ik dat best wel gebruiken. Aan de andere kant ken ik mezelf na 23 jaar: wanneer ik me ‘s morgens moet haasten en stressen, is de rest van de dag om zeep.

Mijn ochtendschema werkt met andere woorden prima voor mij, maar heeft wel tot gevolg dat ik er niet zo fris en fruitig uitzie. Natuurlijk kan ik altijd een half uur vroeger mijn bed uitstrompelen, maar een mens moet toch nog een beetje energie opdoen, nietwaar? Bovendien hoef ik er niet op mijn best uit te zien om de hele dag achter een bureau te zitten. ‘t Is niet alsof ik collega’s wil gaan verleiden, ofzo.

Allemaal goed en wel, die uitleg, maar hoe ziet dat er ‘s morgens eigenlijk uit, zo die straight out of bed-look, en vervolgens na dat twee uur taffelen? Again, enkel en alleen omdat het Wijvenweek is, en tijdens Wijvenweek, we tell the truth (*):

Lees meer… »

Tags: , , , , | Permalink | Reacties (7)
Wijvenweek 2012 Www

Die keer dat IHWW met een hacker te maken kreeg

9 maart 2012 – 20:33

Zo, dat kon tellen qua paniek, toen ik vorige week fijntjes naar IHWW wilde surfen. Geen website meer te bespeuren. Internal error, stond er in de plaats, om een voor mij compleet onbekende reden. Ik had al wekenlang niet meer aan de lay-out of iets dergelijk gesleuteld, dus ik wist dat ik niks fout had kunnen doen. Een beetje googlen later kwam ik tot de conclusie dat ik maar eens in een bepaald bestandje van mijn website moest kijken, want misschien was daar wel onbewust iets fout gegaan. En dat bleek het minste wat je kon zeggen. Het hele bestand was leeg gemaakt, en in de plaats stond er: ‘SouTHRaNDA was here, just for fun’. Excuse me?

Who the fuck (scheldwoorden zijn hier op z’n plaats) houdt zich er mee bezig om mijn blog te hacken? En vooral: hoe krijg ik dit in hemelsnaam weer opgelost? Veel was er over die zogezegde Southranda niet te vinden, buiten dat het een Chinese dude/website/robot is die zich amuseert met (blijkbaar onbeveiligde, oeps) websites te kraken. Nou, lekker. Maar wat nu? Zolang alles goed gaat met WordPress (waarmee mijn site werkt) & co, kan ik er nog min of meer mee werken, maar zodra er iets misloopt…

Internetfora noch mijn host konden mij helpen. Ik zag al voor me hoe ik de hele inboedel moest wissen en ik van vooraf aan zou moeten beginnen. Niet dat er zo immens veel op IHWW staat, but still.

Ik had de hoop al bijna opgegeven, en twitterde daar bijzonder dramatisch over, toen Geert van Babazou.com mijn smeekbede naar hulp zag, en hij vroeg of hij kon helpen. GRAAG! Diezelfde voormiddag nog nam Geert een kijkje naar de ‘binnenkant’ van IHWW, en voor ik het goed en wel wist, stond mijn blog weer online.

Hoe hij het probleem opgelost heeft, weet ik nog steeds niet, maar wat ik wel weet, is dat Geert een standbeeld inclusief ster op de Walk Of Fame verdient. Zonder hulp was ik nu ongetwijfeld nog aan het sukkelen, of sterker: bestond IHWW niet meer.

Ondertussen staat de website alweer een weekje online, maar tot vandaag kon ik het simpelweg niet opbrengen om te bloggen. Niet alleen was ben ik ontzettend moe, het hele hackersgedoe had mijn zin om aan IHWW te werken, een beetje keihard doen wegebben.

Maar ik heb een bijzonder leuke Wijvenweek (waarover later meer) om aan te beginnen, dus mijn blogstilte mag wel weer onderbroken worden. Here we go!

Tags: , , , , , | Permalink | Reacties (3)
Hebbedingen

Must visit: Artemisia

14 februari 2012 – 20:57

Er komt schot in de zaak, jongens! Mijn ouders zijn ondertussen helemaal geïnstalleerd in hun nieuwe slaapkamer en de laminaat van onze woonkamer ligt. De komende dagen wordt de woonkamer behangen en de badkamer betegeld, en wordt er een boiler en nieuwe wastafel geïnstalleerd. Volgende week, wanneer Karsten een weekje krokusvakantie heeft, heb ik enkele dagen verlof genomen en gaan we alles in elkaar timmeren en inrichten.

Maar dat is eigenlijk niet wat ik wilde vertellen. Ik heb een heel erg fijn winkeltje ontdekt waar ik jullie kennis mee wil laten maken.

Bijna even leuk (maar heus niet helemaal) dan het idee dat Karsten en ik nu écht samenwonen, vind ik het geweldig om kaarsjes, kadertjes, kussens en andere niet zozeer nodige maar wel heel erg mooie spulletjes te kopen voor ons stekje. Toen ik voor mijn verjaardag een sommetje geld kreeg met de boodschap: “Koop hier maar eens iets mee wat je heel graag wil hebben”, moest ik dan ook niet lang twijfelen. Kaarsjes it was!

Al eind vorig jaar was me opgevallen dat er in Kermt, een deelgemeente van Hasselt, een nieuwe decoratiewinkel zijn deuren had geopend: Artemisia. Met de centjes richting Kermt, met andere woorden. En na één bezoekje ben ik helemaal verloren. Wat-een-toffe-zaak! Zij die in Limburg wonen en dit lezen: passeer er eens, je zal het je niet beklagen. Iedereen buiten Limburg, die de provincie ooit bezoekt: zet je gps aan en kar naar de Diestersteenweg 135. Eerlijk waar de moeite!

Wat er dan zo speciaal aan is? Om te beginnen, is het een combinatie van een bloemen- en decoratiewinkel én een koffiehuisje, ook nog eens erg gezellig ingericht. Ze hebben zelfs zo’n authentieke kassa! Ben je op zoek naar een cadeautje voor een jarige/zieke/jezelf/eender welke reden, dan sla je hier ongetwijfeld je slag. Vooral van de decoratiespulletjes ben ik fan. Ik ben een kaarsenmieke, altijd al geweest, en in Artemisia zijn zoveel kaarsen en glaasjes en andere houdertjes om uit te kiezen! I like very, very much. Ook aan kaders en vazen geen gebrek. Elk exemplaar met net dat beetje extra, net een tikje specialer, dan wat in standaard decoratiewinkels terug te vinden is. Waar ik helemaal een klein gilletje bij slaakte, waren de zelfgemaakte zepen. In alle geuren, kleuren en formaten. Zo mooi! Eén zeepblokje is ondertussen al gebruikt, aan het andere ben ik nu bezig. What can I say? Ge-wel-dig. De zaak wordt ook nog eens door supersympathieke mensen uitgebaat. Jammer genoeg eerder een uitzondering de dag van vandaag. Maar dat is voer voor een andere blogpost. En het mooiste van allemaal: het is er niet duur.

Eerst zien, dan geloven? Zo zou ik ook denken! Bij deze dan ook mijn verjaardagsbuit:

Lees meer… »

Tags: , | Permalink | Reacties (6)
Leven

Zelfs op IHWW wordt aan goede voornemens gedaan

10 februari 2012 – 19:53

De meeste mensen knutselen aan het einde van het jaar een lijstje met goede voornemens in elkaar, maar ik kon het eerlijk gezegd niet opbrengen om me eind 2011 effectief over zo’n lijstje te buigen. Geen idee waarom precies, but I just couldn’t. Gelukkig krijg ik in januari de kans om alsnog enkele goede voornemens te maken:  op mijn verjaardag, afgelopen 24 januari. Zodoende: hieronder de dingen die ik in mijn 23ste levensjaar wil verwezenlijken (en ondertussen dus al mee bezig ben).

1. Hier had ik het er al over, en in 2012 is het menens: dit jaar moeten op z’n minst de ‘fundamenten’ van mijn eerste boek gelegd worden. Een verhaallijn vastleggen, research doen in verband met de inhoud, misschien zelfs al enkele hoofdstukjes schrijven? Er alleszins aan beginnen. Ik ben me er prima van bewust dat je zoiets niet op enkele maanden afwerkt en dat schrijven op het gevoel moet gaan, en ga mezelf dan ook geen deadline opleggen. We zien wel wanneer het klaar is, en of het lukt. Vooraleer ik er überhaupt aan begin, ga ik eerst enkele boeken lezen over hóe je eigenlijk aan het schrijven van een boek begint. Lukraak woorden beginnen neerknallen, daar geloof ik niet in. We shall see hoe ver ik geraak, maar alleszins sta ik op de dag dat ik 24 word, enkele stappen verder dan nu.

2. Toegeven, deze is een torenhoge cliché, maar desalniettemin eentje waar ik werk van zou moeten maken: ‘neen’ leren zeggen. Iets wat ik zo ontzettend moeilijk vind. Ik zeg niet graag ‘neen’ tegen iemand, wanneer ze me vragen iets te doen. Gevolg? Ik zadel mezelf daardoor soms zoveel werk op, dat ik er simpelweg in verdrink. En dat mag wel eens gedaan zijn, denk ik zo. Doen wat ik graag doe, mensen helpen waar ik kan ook. Maar van me laten profiteren terwijl andere mensen eveneens een handje kunnen toesteken, maar daar te lui voor zijn? Finito. Hoop ik. Langzaam maar zeker.

Lees meer… »

Tags: , , , , , , , , , | Permalink | Reacties (2)
Het Grote Besparingsplan

Het Grote Besparingsplan I

7 februari 2012 – 20:12

“Eén van de allerbeste beslissingen die ik het afgelopen half jaar heb genomen”, zei ze over stoppen met kopen. Que? Niet meer shoppen?  “Nog maar zelden zo rustig en content geweest”, ook, begot. Enkele maanden geleden leek het mij nog te absurd voor woorden, sinds kort is Het Grote Besparingsplan ten huize Willems echter van start gegaan.

Zoals ik in mijn vorig bericht schreef, blijven Karsten en ik nog enkele jaren thuis, om goed te kunnen sparen. In mijn hoofd verscheen enthousiast het ene rekensommetje na het andere. “Als ik vanaf nu zoveel per maand opzij leg, zoveel maanden aan een stuk, dan heb ik zoveel na zoveel tijd. Laat dat huis maar komen!” Maar wanneer ik vervolgens bestudeerde hoeveel ik sinds ik werk uitgegeven heb, en hoeveel aan de kant gelegd… Tsja. Dat kan gewoonweg beter. En als we dan de kans krijgen om een schoon spaarpotje voor later te vullen, dan moeten we daar gebruik van maken.

En dus surfte ik nog maar eens naar de blog van Lilith, wat dat precies allemaal inhield, dat stoppen met kopen. Voor uzelf uitmaken dat er een stop op wordt gezet is één ding, dat effectief uitvoeren is een ander. Als ik op de één of andere manier een extra stimulans kan vinden om het vol te houden (via medespaarders, dus), neem ik daar graag gebruik van. En wat blijkt? Er traden al heel wat andere bloggers in haar voetsporen. Ieder op haar eigen manier.

Lees meer… »

Tags: , | Permalink | Reacties (0)
Leven Liefde

Change of plans: toch maar niet verhuizen

5 februari 2012 – 10:30

Om meteen met de deur in huis te vallen: Karsten en ik gaan deze zomer niet samenwonen. ‘t Is te zeggen. Karsten en ik gaan deze zomer niet naar een appartement verhuizen. Een haar in de boter? Nog niet half! I like to call it: een ingeving van gezond verstand.

De tweede helft van 2011 hebben we nogal van de daken geschreeuwd dat we samen zouden gaan wonen. Naar een eigen appartementje trekken, alles gezellig inrichten, onder de vleugels van de ouders vandaan. Op eigen voeten staan, simpelweg gezegd. Enthousiaste reacties bleven in negen van de tien gevallen echter uit. “Een appartement húren? Dan kunt ge beter uw eigen huis afbetalen.” Aanvankelijk waren we daar in de verste verte niet voor te vinden. ” Een éigen huis kopen? Zo’n gigantische verantwoordelijkheid? Zotten!” Maar gaandeweg stonden we meer en meer stil bij het feit dat er best wel eens waarheid in kon zitten.

Heel, heel veel wikken en wegen later kwamen we tot de conclusie dat het misschien toch wel sjiek zou zijn, zo meteen uw eigen huis kopen. Investeren in de toekomst, enal. En dat het inderdaad nogal onnozel is om elke maand minstens 600 euro neer te tellen en zo een ander zijn lening af te betalen, terwijl het onze eigen lening zou kunnen zijn. Goed, naar een appartement verhuizen was dus niet het meest strakke plan. Dat veranderde niets aan het feit dat we het nog steeds onbegonnen werk vonden om nu al voor een huis te gaan. We werken allebei nog maar anderhalf jaar, hebben beiden geen vast contract en we zijn simpelweg nog ontzettend jong om al aan de verantwoordelijkheid van een eigen huis vast te hangen.

De drang om een eigen stekje te hebben, was echter niet afgenomen. Op een bepaald moment is een koppel daar nu eenmaal klaar voor. En toen kwamen mijn ouders met een erg, erg leuke oplossing op de proppen: we krijgen de bovenverdieping van mijn thuis, en zij verhuizen hun slaapkamer naar de benedenverdieping, iets wat ze in de toekomst sowieso van plan waren. Goed, dat is nog steeds iets anders dan een éigen appartement, maar het is wel een ideale tussenstop. We krijgen een eigen living, badkamer en bureau, en de slaapkamer is er natuurlijk al. Een keuken hebben we niet, dus ons eigen potje kunnen we niet koken. Al komt er wel een keukenkastje met een microgolf, koelkast met diepvriesvakje en uiteraard een tafel en stoelen. Zo kunnen we ‘s morgens alsnog op onszelf ontbijten, bijvoorbeeld. Of ‘s avonds een pizza’ke opwarmen. En toegegeven: het is ook wel een beetje makkelijk, zo nog aan tafel kunnen schuiven zonder er zelf iets aan te moeten doen. De hele bovenverdieping wordt van ons, en we kunnen het inrichten als en er doen en laten wat we willen.

Lees meer… »

Tags: , , , , | Permalink | Reacties (2)

Volgende pagina »

Volgende pagina »