23.05.2013

Back to basics

Ik ga er niet flauw over doen: het ‘ik-wil-bekend-zijn’-virus had een tijdje geleden ook mij te pakken. In de aanloop naar mijn nieuwe lay-out, en de daarbij horende nieuwe categorieën enzovoorts, maakte ik ambitieuze blogschema’s en zag ik IHWW groter dan ooit tevoren.

Mijn bezoekersaantallen stegen immers, en marketingbedrijven leken mijn blog ontdekt te hebben. Producten toegestuurd krijgen, persreizen maken: wie zegt daar ‘neen’ tegen? Daar wilde ik naartoe werken. Ondertussen zijn we drie maanden na de herlancering van IHWW, en is van bloggen bitter weinig in huis gekomen.

Ik wil niet het zielige kneusje uithangen, maar: trop is te veel. Dat maakte mijn lijf mij wel duidelijk. Ik ben zelden voor 19 uur thuis van het werk, met wekelijks uitschieters tot 20 uur, en dan tel ik mijn late en weekendshifts (gemiddeld vijf per maand) niet mee. Ik heb een lief, ik heb familie, ik heb vrienden. En ik heb één hele grote ambitie, die ik de laatste maanden niet meer los kan (en wil) laten: ik wil een boek schrijven.

En dus moesten er keuzes gemaakt worden. Het makkelijkst om te schrappen: mijn sportplannen. Sure, ik zou hier donders graag vertellen hoe een marathon steeds dichterbij komt, en hoe vijf kilometer lopen een makkie is. Maar ik besef: sporten hoeft (nu) niet. Het zou kunnen, maar ik wil er mijn energie niet aan verspillen.

Wat IHWW betreft: ik heb er hartzeer van dat ik momenteel zo weinig blog. Maar aan de andere kant heb ik de voorbije maanden flink wat research voor mijn boek uitgevoerd, krijgt het verhaal ein-de-lijk vorm in mijn hoofd en plakken er namen en levensverhalen op personages. Daarnaast volgde ik een raad van Stephen King op: ik lees weer boeken. “Lezen, lezen, lezen”, meent de meesterauteur. Enkel zo wordt iemand zelf een schrijver. Beginnen schrijven is hier nog niet aan de orde, maar het einde (of beter: begin) komt in zicht.

“Gaat ge dan helemaal niet meer bloggen, Ann?” Zeker wel! Ik heb begin dit jaar niet zoveel tijd, moeite en geld in IHWW gestoken, om het nu te laten verkommeren. Daarom wil ik back to basics gaan: random schrijfsels over de dinges des levens die mij bezighouden. Niks weekoverzichten, niks vaste categorieën, niets van dat. De knop omdraaien, IHWW niet meer als een potentiële commerciële geldbom zien (lichtjes overdreven, you know what I mean) en terug naar hoe het vroeger was: schrijven wanneer ik zin heb, waarover ik zin heb.

‘t Is maar dat jullie het weten ;-).

Alles goed trouwens, met jullie?

8

Toen ik begin maart mijn gloedjenieuwe blog presenteerde, zag ik het groots. Heel groots. “Minstens vier keer per week bloggen met vaste rubrieken, oftewel: het spel hier draaiende houden zoals nooit tevoren.” Needless to say dat ik daar hoegenaamd niet in geslaagd ben. Mijn laatste bericht schreef ik 2,5 weken geleden, en ondertussen hadden hier eigenlijk drie nieuwe categorieën de revue moeten passeren.

Reden van afwezigheid? Eventjes geen goesting meer, om eerlijk te zijn. Ik wil teveel dingen tegelijk: een (grote) blog runnen, een boek schrijven, een marathon leren lopen en daarbovenop goed presteren op het werk (duh) en het lief de nodige aandacht schenken (duh²). En dat gaat niet allemaal tegelijk.

Het verbaast me een beetje, maar de laatst weken leg ik mijn prioriteiten eerder off- dan online. Ik ben eindelijk pagina’s aan het verslinden in naslagwerken die interessant zijn voor mijn eerste ‘boek’ (tussen haakjes, want ‘eerste probeersel’ is geschikter), en zit liever op een terrasje dan een blogje te tikken achter mijn bureau.

Ergens irriteert het mij mateloos dat ik zo weinig blog, aan de andere kant heb ik twee weken geen zin gehad om WordPress überhaupt te *openen*. Heel gek. Feit is dat het de komende weken er niet op zal beteren. Er komen twee moeilijke werkweken aan met woensdag 1 mei en donderdag 9 mei, met een dubbele weekendshift daartussenin, en met een citytrip naar Berlijn van 9 tot en met 12 mei.

Ik laat het daarom een beetje op zijn beloop hier. De komende weken draaien rond Berlijn uitstippelen en de citytrip effectief beleven (als ik niet neerstort, that is). Tussendoor mag David Allen mij in zijn boek ‘Getting Things Done’ vertellen hoe ik mijn leven beter kan organiseren, en hoe en of de combinatie van werken + lezen + schrijven + sporten + leven mogelijk is.

Of hoe Arnie het zou zeggen: I’ll be back.

3

Ik heb even getwijfeld om over mijn nieuwste sportperikelen te schrijven, kwestie niets te willen jinxen, maar een mens moet iets te vertellen hebben, toch? Om meteen met de deur in huis te vallen: maandag heb ik me aan de eerste les van Start To Run gewaagd, morgen staat sessie nummer twee op het programma.

Indeed, I kid you not: ik geef het hardlopen nog eens een kans. En daar heb ik meer dan één reden voor:

- Kom je hier al langer over de virtuele vloer, dan weet je dat het erg met mijn conditie gesteld is. En dat druk ik nog zacht uit. Toen ik het loopschema van Start To Run in handen kreeg, dacht ik: “Twee minuten lopen? Piece of cake.” Ehm, niet dus. Ik haal met moeite twee minuten. Twee-freakin’-minuten. Ik vraag mij oprecht af of er wereldwijd nog iemand van mijn leeftijd *zo’n* belabberde conditie heeft.

- Het mag allemaal een beetje gezonder. Dat vind ik al een hele tijd, en verkondig ik bijgevolg al minstens even lang, maar effectief in actie schieten is een ander paar mouwen. Na twee mislukte pogingen moet ik onder ogen zien dat fitness nooit mijn dada zal worden, en dus haal ik mijn loopschoenen opnieuw van onder het stof. Dat gezonder leven probeer ik trouwens op meerdere vlakken in te burgeren. Zondag 22.30 uur dronk ik mijn laatste (groot) glas Cola, sindsdien houd ik het op water. Hierover later meer: laten we het er voorlopig op houden dat ik gillend gek word.

Lees meer

10
07.04.2013

Sunday Roundup XIV

Elke zondag maak ik een roundup van de voorbije week. In ‘graag gezongen’ presenteer ik het liedje dat ik luidkeels heb meegekweeld, ‘graag gewild‘ gaat over eender welk item dat hoog op mijn wishlist staat. In ‘graag gezien, gehoord of gelezen’ vertel ik over een reportage op televisie, een artikel in een magazine of een bijzondere blog dat mij is bijgebleven. ‘Graag gedaan’ staat in het teken van het leukste moment van de week, in ‘graag gegeten of gedronken’ heb ik het over mijn culinaire hoogtepuntje.

Graag gezongen

Eén liedje, meer heb ik niet nodig om teruggekatapulteerd te worden naar 2005 (met dank aan de ‘Top 100 van de 90′s’ op Q-Music). Oftewel: naar de periode dat The OC totally hot was. Ik ben een gigantische fan van deze serie. Niet alleen omwille van Ryan Atwood, waarvoor ik nog steeds een boontje heb, maar ook omwille van de leuke muziek. De ‘Wonderwall’-versie van Ryan Adams is imho tien keer zo mooi als de originele, en ook bij deuntjes als California, Speeding Cars, If You LeaveMaybe I’m Amazed en Halleluja kan ik niet anders dan als een idioot glimlachen.

Graag gewild

 photo 1_zps7ca0f151.png

Foto

Ik heb geen stiekeme crush op Stephen King. Nog steeds heel gelukkig met Karsten hierzo, thankyouverymuch. Neen, ik wil het talent van deze meesterschrijver. Zijn schrijftalent, zijn kennis, zijn lef, zijn fantasie: met een fractie daarvan zou ik al een stuk liever aan mijn eigen eerste boek manuscript probeersel beginnen. Want eerlijk gezegd knijp ik ‘m redelijk hard. Ik heb jarenlang van de daken geschreeuwd ‘dat ik ooit een boek ga schrijven’, en dat wil ik nog steeds, maar nu puntje bij paaltje komt en ik een eerste verhaal in mijn hoofd heb, maakt alles mij onzeker: zou ik wel met die openingszin beginnen, is dit wel realistisch, wat gaan de mensen hiervan denken, is dit geen gevalletje ‘dertien in een dozijn’? Hmpf.

Lees meer

0

Begin januari stelde ik een wel heel ambitieus lijstje op met dingen die beter kunnen in 2013. Ondertussen zijn we alweer in april aanbeland (seriously?) en lijkt het mij hoog tijd voor een update.

Financieel: Het nieuwe jaar ging in januari meteen pittig van start met het voorschot van onze reis naar de Azoren en mijn teerbeminde Samsung Galaxy SIII. In februari deed ik het kalmer aan, maar afgelopen maart kon ik mezelf niet helemaal bedwingen wat lentekoopjes betreft (understatement), en daar kwam ook nog eens een weekendje Cadzand bij. In april staan verschillende etentjes op het programma, om nog maar te zwijgen van enkele tandartsbezoekjes, en in mei volgt een citytrip naar Berlijn. En dus wordt het nu een kwestie van daarnaast zo min mogelijk uit te geven. Wish me luck!

Gezondheid: Vol goede moed begon ik in januari met fitnessen, maar het duurde geen maand vooraleer ik besefte dat fitness toch echt niets voor mij is. Who was I kidding? Na het werk naar daar rijden, de hele ‘kijken en bekeken worden’-mentaliteit, ingewikkelde toestellen die te hoog voor mijn motoriek gegrepen zijn: ik heb het geprobeerd, maar het mocht niet baten. Neemt natuurlijk niet weg dat mijn conditie nog steeds onder het vriespunt ligt, en dat daar dringend iets aan moet veranderen. Ook mijn eetgewoontes zijn nog steeds niet om over naar huis te schrijven. Eigenlijk ben ik op dit vlak nogal slecht bezig. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid, toch?

Lees meer

3